شیطان/ اندازه یک حبّه قند است/ گاهی می افتد توی فنجانِ دلِ ما/

              حل می شود آرام آرام/ بی آنکه اصلا ً ما بفهمیم/ و روحمان

             سر می کشد آن را/ آن چای شیرین را/ شیطان زهرآگین ِدیرین را/ آن وقت او

              خون می شود در خانه تن/ می چرخد و می گردد و می ماند آنجا/ او می شود من...