به نامت
ای خیر الحافظین
خدایا ، حکمت قدم هایی را که برایم بر میداری بر من آشکار کن!
تا درهایی را که بسویم می گشایی ، ندانسته نبندم
و درهایی که به رویم میبندی ، به اصرار نگشایم . . .
-----------
به داده ات شکر!
به نداده هایت هم شکر
به آنچه که می دهی شکر
به آنچه که خواهی گرفت هم شکر
فقط تو را به حق خوبترین بندگانت، هر کاری که می کنی، توکل و شکر و رضا را از یادمان مبر!
ما را هر جا که می بری، به هر کجا که می رسانی، به هر چیزی که می دهی...ببر، برسان، بده؛اما از دایره ی بندگیت خارج مکن!
ما که جو گیر و بی ظرفیت و با غفلت عجین شده ایم، خودت یادمان باش که یادت باشیم!
در بن چاهی همی بودم نگون
در همه عالم نمی گنجم کنون
آفرینها بر تو بادا ای خدا
ناگهان کردی مرا از غم جدا
گر سر هر موی من گردد زبان
شکر های تو نیاید در بیان
چه بد بنده ای هستیم ما
چه خوب خدایی هستی شما!