دلتنگی

مـــــــــــولا!

ایـــنجـــا دلــتنگیــــ بیــداد میـــ کـُـنـــد

بیـــــــــــــــــــــــــــا

هست

"هست" را

اگر قدر نداني

مي شود

"بود"

و چه تلخ است

... ... "هست" ي

که "بود" شود و

"دارم" ي که.. "داشتم"

مولای من

آسمان دلم ابریست بی تو

                                                  

                                       

        

                                                             این جمعه هم نیامدی

                                                              منتظرت خواهم ماند

نگاهی تازه میخواهم

عَزيزٌ عَلَىَّ أَنْ أَرَى الْخَلْقَ وَلا تُرى،

وَلا أَسْمَعُ لَكَ حَسيساً وَلا نَجْوى،

عَزيزٌ عَلَىَّ أَنْ تُحيطَ بِكَ دُونَىِ الْبَلْوى،

وَلا يَنالُكَ مِنّى ضَجيجٌ وَلا شَكْوى

                                                                                  کجایی؟ رخ عیان کن

کجا مانده ای

اسير ظلمتم، اي ماه کجا مانده اي؟

من به اعتبار تو فانوس نياورده ام …

ندیدنت

سختــــــــــــــ ترین کــــــــــــــار دنیــــــــــــاســـــــــت

که باشــــــــــــــی ..........

و مــــــــــــن تظـــــــــــــاهــــــر به ندیدنــــــــــت کنـم

سه قدم مانده به عشق

من همین جایم ...

گمشده اقیانوس ...

گمشده فانوسم ...

 

من همین جایم ...

روی این قایق سوراخ ...

روی دریا مستم ...

 

من همین جایم ...

زیر این سایه خورشید

پی آن صبح امیدم ...

 

من همین جایم ...

سه قدم مانده به عشق ...

دو قدم مانده به مرگم ...

 

من همین جایم ...

من همین جایم

من همین جایم ...

خجلم

آقا!

       برای تو نه 

                     برای خودم بد است

                                                هر هفته در گناه تماشا کنی مرا ...

کجایی

این زندگی


به یک " تو " نیاز دارد


بیا ...

مولا

بی تو

یکـــــــ حبه قنــــــد ،
درفنجـــان قهـــوه ی تلخـــــــ ..
شیرین نمیشـــود ..
دو حبه قنــــد ،
در فنجـــــان قهــــــوه ی تلخـــــــــ ..
شیرین نمیشــــود ..
سه حبـــه ، چهار ، پنج ..
.
.
اصلاً تو بگــو یک دنیـــــــــا قنـــد ،
در این دنیای تلخــــــــ ،
نه ..
اگـــر تــو نباشــــی این زندگــــــــــی ،
شیرین نمیشـــــود ... !
..........................................................
مولا
مولا
مولا

خسته ام

آقا اجازه! خسته ام از اینهمه فریب

از های و هوی مردم این شهر نانجیب

آقا اجازه! گندم و حوا بهانه بود!

آدم نمی شوند...! بیا: ماجرای سیب..

و باز برای اویی که ورای دیگران است:

آقا اجازه! این دو سه خط را خودت بخوان!

قبل از هجوم سرزنش و حرف دیگران

آقا اجازه! پشت به من کرده قلبتان


دیگر نمی دهد به دلم روی خوش نشان!
قصدم گلایه نیست، اجازه! نه به خدا!
»اصلا به این نوشته بگویید «داستان

من خسته ام فقط از «خاک»، از زمین

از طعنه های «آتش» و از آخرالزمان!

آقا اجازه! سیر شد از ما خدای عشق

از بس به جای داغ تو خوردیم حرص نان!

آقا اجازه! سنگ شدم، مانده در کویر

باران بگو که باز ببارد از آسمان

اهل بهشت یا که جهنم؟ خودت بگو؟

آقا اجازه هست؟! نه در این و نه در آن

«یک پای در جهنم و یک پای در بهشت»

در زیر دستهای نجیبت بده امان!

آقا اجازه................................!
...........................................!
باشد! صبور می شوم اما تو لا اقل
دستی برای من بده از دورها تکان...

دلم تو را می خواهد

حوصـله خواندن ندارم ...
حوصـله نوشتـن هم ندارم ...
اين همـــه دلتنـگی ديگر نه با خواندن کم می شود ، نه نوشـتن ...
دلـــم تو را مي خواهد !
فقـط همـين ...  

یا حضرت دوست

یا حضرت دوست
هرچند که خسته ایم از این حال ….  نیا
شرمنده اگر ندارد اشکال …  نیا
ما خط تمام نامه هامان کوفیست…
آقای گلم زبان من لال … نیا

نسیم

نسیمی آشنا از سوی گیسوی تو می آید

نفس هایم گواهی می دهد بوی تو می آید