خدا=آرامش مطلق
آرامش حقیقی آن است که در هر قدم که برمی داری بدانی دستان تو در دستان خداست
+ نوشته شده در شنبه بیست و یکم آبان ۱۳۹۰ ساعت 10:15 توسط یاس دردمند
|
آسمان دلتنگ توست
ای کاش می شد فهمید در دل آسمان چه می گذرد
که امشب با ناله ای بغض آلود
که امشب با ناله ای بغض آلود
بر دیار این دل خسته
اشک می ریزد
آسمان هم دلتنگ توست بیا مهدی جان
+ نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم آبان ۱۳۹۰ ساعت 22:26 توسط یاس دردمند
|
گناهکارم
قال الله عزّوجلّ:
ای
موسی!
هرکه از گناهکاران نزد تو آمد و به تو پناه برد، بگو خوش آمدی و آسوده شدی، چه جایگاه بزرگی است
پیشگاه خداوند جهان. و بر ایشان آمرزش بخواه و بر ایشان مانند یکی از خودشان باش.(کافی)
........................................................................................
الهی گناهکارم !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
+ نوشته شده در چهارشنبه هجدهم آبان ۱۳۹۰ ساعت 14:0 توسط یاس دردمند
|
اسماعیل تو کیست؟
به نامت اي كه فرموده اي
أَحَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا! وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ
راستی اسماعیل تو کیست؟ چیست؟ مقامت؟ آبرویت؟ موقعیتت، شغلت؟ پولت؟ خانه ات؟ املاکت؟ ... ؟
این را تو خود می دانی ، تو خود آن را ، او را – هر چه هست و هر که هست – باید به منا آوری و برای قربانی ، انتخاب کنی
مي گفت:
پورياي ولي وقتي از آن قهرمان هندي شكست خورد، همان طور كه بر زمين نشسته بود زير لب مي خواند:
افتادگي آموز اگر طالب فيضي
هر گز نخورد آب زميني كه بلند است
با خودم گفتم : خب! همچين كار شاقي نكرد!
بعد ديدم اسماعيل او، اعتبار و قهرمانيش بوده است! پهلوان باشي، شهره شهر باشي، سرپنجه هايت پيل افكن باشد! اما بگذاري كه بچه اي تازه از راه رسيده بر زمينت بزند! بگذاري.... اما نگذاري نَفست بر تو غلبه كند! و خودت را در چشم ديگران از وقار بيندازي! و خوار كني
خيلي سخت است! نه براي من و تو، كه زمين خوردن و نخوردن توفير چنداني به حالمان ندارد! كه ما در قهرماني چيزي براي از دست دادن نداريم!
همين آيت الله بهجت! اسماعيل او در استاد خدايي داشتن بود، اما پدر رضا نبود! و او صبر كرد، سالهاي سال و بعد خدا او را بهجت عارفان كرد!
يا همين اقاي دولابي رحمت الله عليه، كه داستانش در ادامه آمده است
اما اسماعيل من و تو چيز ديگريست!
همان چيزي كه داشتنش آبرو يا آرزوي ماست!
همان چيزي كه براي داشتنش له له مي زنيم!
و خدا آدمي را به چيزهايي كه بسيار دوست مي دارد مي آزمايد! تا عيار ادعا و ايمان آدمي روشن شود!
مي فرمايد:
لَن تَنَالُواْ الْبِرَّ حَتَّى تُنفِقُواْ مِمَّا تُحِبُّونَ
بايد از دوست داشتني ها - براي خدا - گذشت تا بداند كه راست مي گوييم! و البته خدا كسي را بي پاسخ نمي گذارد و مي فرمايد:
وَمَا تُنفِقُواْ مِن شَيْءٍ فَإِنَّ اللّهَ بِهِ عَلِيمٌ
و خدا همه را مي بيند! مي داند و اجر نيكوكاران با اوست
خدايا خودت كمكان فرما!
كه ابراهيم وار اسماعيلمان را قربانيت كنيم!
و شايد الطفاتي تا:
با اسماعيلمان به قربان تو بيائيم!
و تو حكيمي و رحيم!
+ نوشته شده در چهارشنبه یازدهم آبان ۱۳۹۰ ساعت 10:14 توسط یاس دردمند
|
"فَاذکُرونی اَذکُرکُم"