خدایا،!

هرچه را دوست داشتم، از من گرفتی،

به هرچه دل بستم، دلم را شکستی.

به هرچیزی که عشق ورزیدم، آن را زایل کردی.

هرکجا که قلبم آرامش یافت تو مضطرب و مشوشش نمودی.

هروقت که دلم به جایی استقرار یافت، تو آواره ام کردی.

هرزمان به چیزی امیدوار شدم، تو امیدم را کور نمودی...

تا به چیزی دل نبندم و کسی را به جای تو نپرستم و در جایی استقرار نیابم

و به جای تو محبوبی و معشوقی نگیرم و جز تو به کسی دیگر و جایی دیگر و نقطه ای دیگر آرامش نیابم،

فقط تو را بخواهم، تو را بخوانم، تو را بجویم و تو را پرستش کنم .

                                                                                 "کامنت به نام مهربانترین"

معبودم !

بگیر هرآنچه را که تو را ازم بگیرد