به هرچه دل بستم
خدایا،!
هرچه را دوست داشتم، از من گرفتی،
به هرچه دل بستم، دلم را شکستی.
به هرچیزی که عشق ورزیدم، آن را زایل کردی.
هرکجا که قلبم آرامش یافت تو مضطرب و مشوشش نمودی.
هروقت که دلم به جایی استقرار یافت، تو آواره ام کردی.
هرزمان به چیزی امیدوار شدم، تو امیدم را کور نمودی...
تا به چیزی دل نبندم و کسی را به جای تو نپرستم و در جایی استقرار نیابم
و به جای تو محبوبی و معشوقی نگیرم و جز تو به کسی دیگر و جایی دیگر و نقطه ای دیگر آرامش نیابم،
فقط تو را بخواهم، تو را بخوانم، تو را بجویم و تو را پرستش کنم .
"کامنت به نام مهربانترین"
معبودم !
بگیر هرآنچه را که تو را ازم بگیرد
+ نوشته شده در شنبه بیست و پنجم تیر ۱۳۹۰ ساعت 11:39 توسط یاس دردمند
|
"فَاذکُرونی اَذکُرکُم"