به نامت

يا من هو اغني و اقني


نوشته بود:

ثروتمند نيستي مگر اينكه چيزي داشته باشي كه با پول نتوان خريد.


ديدم اغلب ما آدم ها فقير فقيريم!

عده اي حتي آنقدر فقيرند كه مغازه به مغازه، بازار به بازار دنبال خوشبختي اند!

عده اي هم چك ها مي كشند! هزينه ها مي كنند تا مشتي آرامش بخرند ....

عده اي حتي حاضرند همه ثروت خود را بدهند تا فرزندشان، كمي - فقط كمي - سر به راه شود...


الغرض!

شكرت خداجان!

كه صاحب نعمت بي زواليم!

كه ما تو را داريم! و مي گوئيم كه بنده ات هستيم! هرچند مشق هاي شبمان پر از غلط باشند


من در كلبه فقيرانه ام چيزي دارم كه تو در عرش كبريايي خود نداري من همچون تويي را دارم و تو چون خود را نداري. 


خدا جان!

كمكمان كن كه روزي همه افتخارمان همين باشد كه "بنده"ي توئيم!

مثل بنده ات محمد تقي! او كه زينت العارفين بود اما زينت مزارش هم همان "عبد" بودن براي توست.