ابوالفضلی باشیم...!
به ما یاد داده اند، بگوییم فدایی امام زمانیم!
یادمان داده اند بگوییم دوستت دارم امام زمان!
یادمان داده اند از دوری امام گریه کنیم تا بگوییم {آری ما هم وفاداریم}!
یادمان دادند به همه بگوییم: { ما اینگونه ایم اگر امام بگوید بمیر، می میریم!}
یادمان داده اند به او بگوییم{ عزیز زهرا}
دریغ!
هرگز یادمان ندادند چگونه فدا شویم،
چگونه دوست بداریم!
و یک بار هم برای امام زمان نمردند و هرگز نفهمیدند بار معنایی مرگ، قلب عاشق می خواهد و دل شیر.
و هرگز نه دانستند عزیز چیست و نه هرگز زهرا را فهمیدند!
ما، هرگز امام را یاری نکردیم چرا که:
یاد نگرفتیم :
یادمان داده اند بگوییم دوستت دارم امام زمان!
یادمان داده اند از دوری امام گریه کنیم تا بگوییم {آری ما هم وفاداریم}!
یادمان دادند به همه بگوییم: { ما اینگونه ایم اگر امام بگوید بمیر، می میریم!}
یادمان داده اند به او بگوییم{ عزیز زهرا}
دریغ!
هرگز یادمان ندادند چگونه فدا شویم،
چگونه دوست بداریم!
و یک بار هم برای امام زمان نمردند و هرگز نفهمیدند بار معنایی مرگ، قلب عاشق می خواهد و دل شیر.
و هرگز نه دانستند عزیز چیست و نه هرگز زهرا را فهمیدند!
ما، هرگز امام را یاری نکردیم چرا که:
یاد نگرفتیم :
ابوالفضلی باشیم...!
"کامنت کبوتررها"
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم اردیبهشت ۱۳۹۰ ساعت 10:0 توسط یاس دردمند
|
"فَاذکُرونی اَذکُرکُم"