دلتنگیها

چه خوب خالقی

باران میفرستی تا بشوری غبارهای زمین را

ولی ما چه بد بنده هستیم 

آلوده میکنیم زمین وزمان را

واین ادامه دارد تو میشویی وما آلوده میکنیم

ماندم چطور شدیم خلیفه الله 

معبودا!

دل من نیز حکایت باران و زمین است

تو میشوری دلم را ازغبارها ولی من حیا ندارم

آلوده میکنم دلی که تنها جای توست

دلم باران میخواهد

و به قول سعدی :

«اگر باران به کوهستان نبارد// به سالی دجله گردد خشک رودی»

تو خوب خدایی

برمن نگیر بازم باران بفرست بر دلم

انگار شتر دیدی و ندیدی

دلم باران میخواهد