به نامت
یا قاضی الحاجات
اللهم انت انت، و انا انا
خدایا!
تو، توئی با همه مختصات مهربانی و پروردگاریت
و من، منم با همه خبائث و حقارت های بندگیم
انت العّواد بالمغفرة
این توئی که عادت کرده ای به بخشش و کاروان کاروان "شترها را ندیدن"
و انا العّواد بالذنوب
و این منم که عادت کرده ام به گله گله گناه و گردنکشی
و انت المتفضل بالحلم
و این توئی که صبرت زیاد است و با فضلت، بردباری بر عصیان یک موجود ناچیز
و انا العّواد بالاجهل
و این منم که عادت کرده ام به نفهمیدن و خود را به دراز گوشی زدن!
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم فروردین ۱۳۹۰ ساعت 19:0 توسط یاس دردمند
|
"فَاذکُرونی اَذکُرکُم"