انسانم آرزوست
بنامت
ای "تبریک و تبارک الله" گارانتی نامه آفرینشت
الهى عمرى اهل شهرى را بسوى تو خواندم که اگر خودم عامل یک صدهزارم آنچه گفتمى بودمى از ملک برتر
می شدم،
ولى یا "من اظهر الجمیل و ستر القبیح" یک شهر به حسَن حُسن ظن دارند و حسَن به تو.
ویرا در رستاخیز رسوا مکن و از چشم آنان دورش بدار؛ که از روى همه شان شرمسار است.
علامه حسن حسن زاده آملی( حفظه الله انشاءالله)
-------------
خدایا تو را به راهبرانت قسم!
اگر گاهی از سر احساس وظیفه ( از شما چه پنهان همان خود نمایی خودمان!) یا ذکات علم
( از شما چه پنهان، منظور همان اظهار فضل است) یا هر بهانه دیگری، معارفی از حرفهایت را منتقل کرده ام، بر من نگیر!
نه تنها عالم! نبوده ام، نه تنها عامل نبوده ام! حتی در نقل و انتقال هم مجرم بوده ام!!!
بسیار سعی کرده ام، تنها نقش واسطه را ایفا کنم، اما از لوله ی فاضلابی که عمریست به فضولات و کثافات عادت
کرداست چه انتظار؟!!
که هر ظرفی رنگ و بوی مظروف خود را به خود می گیرد!
خدایا!
هرچقدر هم که بخواهم زلال نور تو را در خویش جاری سازم، باز هم برونداد این واسطه گری، آبی سیاه و متعفن بیشتر
نخواهد بود!
به مقصد رسیدگانت قسم!
به آن نوزاد چند ماهه که از از فراز دستان پدر تا آغوش مادرمان زهرا(س) را یک نفس و سوار بر مرکبشعله ی سه شعبه
طی کرد، قسم!
خودت این وجود بی مایه پر عفونت را استحاله فرما!
گلاب و عنبر و مشک هوس کرده ام! عنایتی یا حضرت عزیز!
انسانم آرزوست!
همان انسانی که "سجده کردند بر او ملائکة الله همگی"
"فَاذکُرونی اَذکُرکُم"